Hooggeregshof dwing optrede af terwyl minister se vertragings in BKS-saak voortduur

Vrystaat Landbou (VL) is uiters teleurgesteld en gefrustreerd oor die jongste ontwikkelinge in die voortgesette bek-en-klouseer (BKS)-hofsaak, waar die Hooggeregshof in Pretoria op 28 April 2026 gedwing is om streng sperdatums en 'n strafkostebevel teen die Minister van Landbou, John Steenhuisen, en sy departement op te lê na aanleiding van volgehoue vertragings.

Die hof het nou gelas dat die lank uitgestelde Artikel 10-inentingskema teen 5 Mei 2026 gefinaliseer en gepubliseer moet word, met die saak wat op 11 Mei 2026 vir argumentasie ter sprake gebring word. As 'n duidelike aanduiding van sy ontevredenheid het die hof ook 'n strafkostebevel teen die respondente toegestaan.

Hierdie ontwikkelinge vorm deel van 'n voortdurende dringende aansoek wat deur VL, Sakeliga en SAAI ingedien is om die staat se obstruksie van die privaatsektor se deelname aan die verkryging en toediening van BKS-entstowwe te betwis.

Francois Wilken, president van Vrystaat Landbou, het sy frustrasie uitgespreek deur te sê dat “ten spyte van die ernstige impak van bek-en-klouseer (BKS) op boere, landboubesighede en vee, die Minister van Landbou en sy amptenare weer probeer het om dringende hofverrigtinge te vertraag. Die gebrek aan dringendheid en stadige reaksie deur die departement kos boere miljoene!”

Wilken voeg by dat die jongste uitspraak 'n patroon van gemiste sperdatums en verskuiwende standpunte deur die Minister volg, insluitend verskeie onvervulde verbintenisse om 'n werkbare inentingsraamwerk te publiseer.

Boere kan nie wag nie

VL herhaal dat daar geen wetlike basis is om te verhoed dat die privaatsektor 'n betekenisvolle rol in die inenting van bek-en-klouseer speel nie. Voortgesette vertragings en onsekerheid plaas boere, landboubesighede en voedselsekerheid in gevaar, terwyl praktiese oplossings onnodig beperk bly.

“Die werklikheid op die grondvlak is dat boere die koste van onaktiwiteit dra. Elke vertraging verhoog risiko, verliese en onsekerheid regoor die sektor.”

Pad vorentoe

VL bly daartoe verbind om saam met die provinsiale Departement van Landbou te werk, wat die provinsiale inentingsprogram steeds dryf ten spyte van beperkte hulpbronne.

Wilken sluit af deur te sê dat VL en sy vennote die saak in die hof sal voortsit om te verseker dat enige finale raamwerk effektiewe, onmiddellike en praktiese siektebeheermaatreëls moontlik maak – insluitend inenting deur die privaatsektor.